قرآن در اينجا مىگويد : « ما او را به سوى جمعيت يكصد هزار نفرى يا بيشتر فرستاديم » ( * ( وَأَرْسَلْناه إِلى مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ) * ) . « آنها ايمان آوردند و ما تا مدت معينى آنان را از مواهب حيات و زندگى دنيا بهره مند ساختيم ( * ( فَآمَنُوا فَمَتَّعْناهُمْ إِلى حِينٍ ) * ) . البته ايمان اجمالى و توبه آنها قبلا بود ، ولى ايمان آنها بطور تفصيل به خدا و پيامبرش يونس و تعليمات و دستورات او هنگامى صورت گرفت كه « يونس » به ميان آنها بازگشت . قابل توجه اينكه از آيات قرآن استفاده مىشود كه اين ماموريت مجدد به سوى همان قوم پيشين بوده است ، و اينكه بعضى آن را ماموريت جديدى به سوى قوم تازه اى دانسته‌اند با ظاهر آيات سازگار نيست . زيرا از يك سو در اينجا خوانديم : * ( فَآمَنُوا فَمَتَّعْناهُمْ إِلى حِينٍ ) * : يعنى اين قومى كه يونس ماموريت هدايت آنها را پيدا كرد ايمان آوردند و ما آنها را تا زمان معينى بهره مند ساختيم . و از سوى ديگر همين تعبير در سوره يونس در باره همان قوم سابق آمده است : فَلَوْ لا كانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَها إِيمانُها إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ لَمَّا آمَنُوا كَشَفْنا عَنْهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَمَتَّعْناهُمْ إِلى حِينٍ : « چرا هيچيك از اقوام به موقع ايمان نياوردند تا مفيد به حالشان باشد ، جز قوم يونس كه وقتى ايمان آوردند عذاب خواركننده را در زندگى دنيا از آنها بر طرف ساختيم ، و تا مدت معينى آنها را بهره مند نموديم » ( يونس - 98 ) . ضمنا از اينجا روشن مىشود كه مراد از « الى حين » ( تا مدت معينى ) همان پايان زندگى و اجل طبيعى آنها است . در اينكه چرا در آيات فوق مىفرمايد : « صد هزار نفر ، يا بيشتر » و مراد